هدایای رهبری معظم انقلاب به قهرمان کرمانشاهی ووشوی جهان

مسئولان استان کرمانشاه با حضور در منزل مریم هاشمی قهرمان کرمانشاهی ووشوی جهان هدایای مقام معظم رهبری را به وی اهدا کردند. با حضور نماینده بیت مقام معظم رهبری آیت‌الله شیخ مصطفی علما نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه کرمانشاه،‌ سردار محمدنظر عظیمی فرمانده قرارگاه منطقه‌ای نجف اشرف غرب کشور و استاندار کرمانشاه از مریم هاشمی قهرمان کرمانشاهی ووشوی جهان در منزل شخصی وی تجلیل شد. نماینده ولی فقیه در استان کرمانشاه در این مراسم با ارزشمند دانستن اقدام بانوی کرمانشاهی در اهدای مدال خود به رهبر معظم انقلاب، آن‌را اقدامی خودجوش و درونی عنوان کرد. امام جمعه کرمانشاه بیان داشت: وقتی این قهرمان کرمانشاهی در مسابقات جهانی ترکیه مدال خود را به رهبر فرزانه انقلاب اهدا کرد، ایشان این مدال را متعلق به این بانوی ورزشکار و مردم کرمانشاه دانستند و مدال را برای ایشان فرستادند. به گفته وی، با اهدای دومین مدال این ورزشکار به رهبر فرزانه انقلاب، پیرو فرمایش ایشان، امروز به منزل این بانوی ورزشکار آمده تا با قدردانی از این اقدام ارزشمند وی، مدال‌های اهدایی به رهبری و نیز هدایایی از سوی ایشان را تقدیم کنیم.

دو قایقران کرمانشاهی در ترکیب اردوی تیم ملی آبهای آرام

 

دو قایقران کرمانشاهی در ترکیب اردوی تیم ملی قرار گرفتند. علی اجاقی و افشین شعبانی قایقرانان کرمانشاهی دعوت شده به این اردو در بخش کانو و کایاک هستند.

دوریس لسینگ برنده جایزه نوبل ادبیات متولد کرمانشاه درگذشت

دوریس لسینگ برنده جایزه نوبل ادبیات متولد کرمانشاه درگذشت

به نقل از قصرنیوز:دوریس لسینگ برنده جایزه نوبل ادبیات که از پدر و مادر انگلیسی در کرمانشاه متولد شده بود در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
دوریس لسینگ، نویسنده برنده جایزه نوبل در سال 2007 روز یکشنبه، 17 نوامبر در سن 94 سالگی درگذشت.
لسینگ در طول بیش از 6 دهه فعالیت حرفه ای سه بار نامزد دریافت جایزه «بوکر» شد و چندین جایزه معتبر ادبی دیگر به دست آورد. خانم لسینگ از والدینی بریتانیایی در کرمانشاه ایران متولد شده بود.
«دفترچه طلایی»، «خاطرات یک نجات یافته» و «تابستان پیش از تاریکی» از مهمترین آثار این نویسنده هستند.
دوریس لسینگ یازدهمین زنی بود که جایزه نوبل ادبیات را از آغاز اعطای این جوایز در سال 1901 به دست آورد.
دوریس لسینگ در بیست و دوم اکتبر سال 1919 در کرمانشاه به دنیا آمد. پدر او، سروان آلفرد تیلور که در جنگ جهانی اول مجروح شده بود، برای کار در سمت دفترداری در بانک شاهنشاهی ایران به همراه امیلی تیلور، همسر و فرزندانش به کرمانشاه مهاجرت کرد.
6 سال بعد دوریس لسینگ به همراه خانواده اش به رودزیای جنوبی (زیمبابوه کنونی) مهاجرت کرد. خانم لسینگ بعدها در دهه پنجاه میلادی به لندن رفت و در آنجا نویسندگی را آغاز کرد.
دوریس لسینگ در سال 1945 با دیپلماتی آلمانی به نام گاتفرید لسینگ ازدواج کرد و با آنکه این ازدواج چهار سال بعد به جدایی انجامید، اما او نام خانوادگی لسینگ را برای خودش نگه داشت.
دوریس لسینگ همواره در زندگی‌اش خود از منتقدان سیاست‌های استعماری بریتانیا بود.
او هنگامی که مطلع شده نوبل ادبیات را برنده شده است واکنش جالبی داشت. خبر دریافت نوبل را هنگامی که داشت از تاکسی پیاده می شد از خبرنگارانی که مقابل منزل او منتظرش بودند شنید.
در واکنش به این خبر گفت: من 88 ساله ام و آنها نمی توانند به یک مرده نوبل بدهند. فکر می کنم آنها احتمالا فکر کرده اند که بهتر است تا پیش از اینکه از این دنیا بروم، به من نوبل بدهند!